Στην καρδιά ενός εύφορου τροπικού δάσους, στις ανατολικές επαρχίες του Κονγκό, όχι μακριά από τα σύνορα με τη Ρουάντα και το Μπουρούντι,
βρίσκεται η βάση της αποστολής μας, στο μικρό χωριό Ματίλι, στην περιοχή του Νοτίου Κιβού. Οι συνεχείς συγκρούσεις, οι αιφνίδιες επιθέσεις και τα κρούσματα βίας των τελευταίων δεκαετιών, καθώς και ο μεγάλος αριθμός προσφύγων, σε συνδυασμό με τις ανεπαρκείς υποδομές, καθιστούν την ιατρική βοήθεια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα πολύτιμη και απαραίτητη εδώ. Το τοπικό νοσοκομείο προσπαθεί με την υποστήριξη του προσωπικού μας, να μειώσει την παιδική θνησιμότητα, αντιμετωπίζοντας τα εκτεταμένα κρούσματα ελονοσίας, αλλά και να περιθάλψει τα πολλαπλά θύματα σεξουαλικής βίας. Σε αυτά τα γεωγραφικά και κοινωνικά πλαίσια όπου πολλές φορές οι γυναίκες πριν από τον τοκετό αναγκάζονται να περπατήσουν 20-30 χιλιόμετρα για να φτάσουν σε ιατρικό κέντρο και μια απλή μόλυνση μπορεί να αποβεί μοιραία, πρόσφατα η εικοσάχρονη Αντολφίν νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο μας με εγκεφαλική ελονοσία. Πριν από λίγες εβδομάδες είχε γεννήσει ένα υγιέστατο κοριτσάκι που ακόμη θήλαζε. Η κατάσταση της υγείας της χειροτέρευσε ραγδαία παρά την επίμονη φροντίδα του προσωπικού μας και σύντομα έπεσε σε κώμα. Όλοι πιστεύαμε ότι η νεογέννητη Τερέζα θα έμενε ορφανή. Όμως εντελώς ξαφνικά η Αντολφίν συνήλθε και γρήγορα επέστρεψε στην καθημερινή της ζωή. Την προηγούμενη εβδομάδα τη συναντήσαμε με τη μικρή Τερέζα στην αγκαλιά της. «Asante sana» («Ευχαριστώ» στα souahili) μας είπε και τα μάτια της γέμισαν δάκρυα. Φυσικά και τα δικά μας. Ακόμη ένα μικρό θαύμα από αυτά που σου δίνουν ελπίδα και δύναμη.

•Τα πραγματικά ονόματα έχουν αντικατασταθεί.